شعری از رضا جمشیدی

له شار سهرپيهل زههاو
نازار ئاسمان كهو
نازار ئاسمان كهو!ترسم دوواره بيوده چهو!
بيلا خودا بچووده خهو!ئمشه و ئراي چوه چيدنهو؟!
دهردد له گيانِ مانگ و خوهر!يهي شهو نهچيدن بيخهور!
هيرچي وهتي و بان سهر!ههر چي تواي وه بانِ چهو!
مال تِ هاله ئاسمان! ئهولا تره ك له كهشكهشان!
بيوشه خودا بيليدهمان،وه وساي چهوهيل كالدهو!
ههم پرشه پرش نيورده! له خوهر شنهفتم سيورده!
ئمشهو كي پاخه سيورده؟ تاگهر قژي بكهنمهو؟!
تالهي هنازه تيهيده بان!خهوهر رهسيده ئاسمان
مانگ وخوهرو هسارهگان چن تا خوهيان بشارنهو!
سهرگول دار بايهمي!ت نه فرهيد و نهكهمي!
عهزيزه خاسهگهي خوهمي!چوه بودئهگه ر بوهيده مهو
يهي ههمگه گولها باوِ شِد دوواره دايه بهشد!
قسه يل خاس خوهش خوهشِد يا نه خودا چرچگانه مهو
بيلشان بيهم وهشان خوهد!بيوشي توهزوان خوهد!
وه گيان خوهم وهگيان خوهد!سفرهي دلم له لادخه مهو!
سيران سهرسه راويهسه،شيرينهگهي پهراوبهسه!
چهو كالهگهي زههاو يهسه!ئهسيهن ئراي ديود بكهنهو!
ئنار خاون گارهكهم!ئهي سهول باوه يا رهگهم!
داوودِ كهو سواره گهم! ما چي بيا تياي خوهزهو!
بهو ئيگولهيله وا بكه!وههارتر وه پا بكه!
ئيخوهره جاوه جا بكه!رووژهو بكه تيهريكه شهو!
پرله خهمه يل كهو كهوم !بيت سييهينكي شهوم!
گلاره راسهگهي چهوم!كهي بوو دوواره بايد نهو